و او...
خودش بود
شخصیت سیاه شعر های سپید تاریخ .
بلبلی برگ سیگاری خوش رنگ... خوش طعم... خوش بو ...خوش ناله های زار در منقار داشت می خواند با سعدی...سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی /چه خیال ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی
همه بلبلان بمردند و نماند جز غرابی
همه بلبلان بمردند و نماند جز...
همه بلبلان بمردند.
و غراب یعنی زاغ
و زاغ یعنی کلاغ
و کلاغ یعنی او
و او...
خودش بود
شخصیت سیاه شعر های سپید تاریخ .
..................................................................................................................
پا ورقی:
و او؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اه ! اینجا هم که شده مث زندگی... همه چی روز به روز داره زشت تر از قبل می شه!
